توضیحات

آموزش ویدئویی عود و بربط

چون سطح ساز بربت از چوب پوشیده شده ست، در زبان عربی آن را عود نامیده‌اند

(العود در زبان عربی به معنای چوب است). به باور برخی پژوهشگران موسیقی مانند

اکارد نوبوئر (Eckhard Neubauer) این واژه در اصل عربی شدهٔ واژهٔ «رود» فارسی می‌

باشد که هم نام دیگر بربت است و هم به معنای سیم در سازهای زهی می‌باشد.

بربت امروزه نقش بسیار کمتری در موسیقی ایرانی دارد. عود عربی بر خلاف بربت ایرانی

از اصلی‌ترین سازهای موسیقی عربی است

نام لوت بر آن نهادند

تبدیل شده‌است. ابن خلدون در قرن ۸ هجری قمری آن را به ترکه‌های چوبینی که

انعطاف‌پذیر است معنی نموده.

آموزش ویدئویی عود و بربط

دربارهٔ نام بربت چند دیدگاه وجود دارد برخی معتقدند واژهٔ بربت/بربط از دو واژهٔ “بر” به

و گردن آن است این نظر به دلیل اینکه این ساز ریشه ایرانی دارد و خود اعراب نیز آن را

عود می‌نامند نمی‌تواند درست باشد دیدگاه دیگر که به واقعیت نزدیک تر است این واژه

را برگرفته از نام “باربد” نوازندهٔ عود در دربار خسرو پرویز می‌داند به نظر نام و آوازه این

ساخت ایران است. نمونه‌های ساخت کشورهای عربی دارای کاسه‌ای بزرگ و عودهای

ترکیه کوچک و عودهای ایرانی متوسط است.